battaniye. LAZIM.

Geçenlerde, yine birileriyle planlar yapıyoruz, konuşuyoruz falan.
Sonra, ertesi gün, sanki o planları hiç yapmamışız gibi, konuşmuyoruz.

“Ben ada olmak istemiyorum. Ada dediğin yalnız olur.” dediğimde, ciddiye alınmadığımı biliyorum. Belki de artık böyle konuşmayı bırakmalıyım. Ama sonra cevap alamadığımda hemen sokak lambalarının ne kadar yalnız olduğundan bahsediyorum. Isıtıp ısıtıp önlerine koyuyorum. Yalnızlık’tan iyi ekmek yedi insanlar. Halbuki çoğuna sorsanız, evdeki yatakları tek kişiliktir. Büyük iki yüzlülük.

O kadar fena değil gibi.

Güzel bir şarkıda kulaklığı paylaşmak zorunda olmamak, o kadar da fena değil gibi.

Keane- Bedshaped